Kalwaria Piekarska
Idea budowy kalwarii to pomysł ks. Jana Fiecka. Nasunęła mu się taka myśl po podróży do Ziemi Świętej. Po powrocie postanowił wybudować kalwarię na wzgórzu Cerekwica. Plany te pokrzyżowała jego śmierć. Następca ks. Fiecka, ks. Bernard Purkop nawiązał do wcześniejszego pomysłu. Uzyskał cały obszar wzgórza i rozpoczął budowę kaplic. Plany kalwarii wykonał o. Władysław Schneider, który wiele lat spędził w Ziemi Świętej. Powstał projekt z 20 kaplicami Wielkiej Drogi Krzyżowej i 15 kaplicami różańcowymi. Budowę po ks. Purkopie kontynuował ks. Gerlich. On to, wniósł do planów wiele poprawek. Kalwaria została obsadzona drzewkami i przybrała ostateczny kształt. Większość robót robotnicy wykonywali bezpłatnie, kierował nimi budowniczy Ogórek z Szarleja. Zgromadzone środki finansowe przeznaczono na zakup wyposażenia i materiałów budowlanych.


Na szczycie postawiono kościół. Wybudowano nowe kaplice, niektóre bardzo duże – przypominające mini kościoły. Ubijano dróżki, sadzono drzewka i krzewy.
W trakcie budowy w 1893 roku ukazała się już pierwsza książka kalwaryjska, napisana jako pomoc przy prowadzeniu nabożeństw.
Budowniczy Leopold Gerlich nie dożył ukończenia prac. Zmarł w 1894 roku.
Uroczysta konsekracja kalwarii i kościoła Przemienienia Pańskiego nastąpiła 21 VI 1896 roku. Dokonał jej Georg von Kopp. Doszło do tego za czasów ks. Karola Gerlicha, brata zmarłego budowniczego. Akt konsekracji jest zachowany w archiwum. W 1996 roku mijał jubileusz stu lat kalwarii.